NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nie podoba mi się to.
Nie rozumiem, czemu ją tu przywieźliśmy.
Nigdy nie pozwalaj wrogowi wybrać pola bitwy.
Zawsze miej przewagę.
Dlaczego musimy być wrogami?
Nie daj się wciągnąć w pułapkę.
Przekażmy ją policji.
Nie, póki nie dowiem się tego, co mnie interesuje.
Policji?
Naprawdę wierzycie, że to tam trafię?
Mów o moim ojcu i Ręce.
Dlaczego pytasz o wydarzenia sprzed 15 lat,
kiedy masz coś ważniejszego na głowie?
Odpowiadaj.
Albo co?
- Danny! - Chwila.
Możemy porozmawiać?
Co my właściwie robimy?
Ona należy do Ręki.
- Chcesz trochę lodu? - Nic mi nie jest.
Wiem, co robię.
Czyżby?
Bo zaraz chyba przejdziemy do tortur.
Jeśli mój ojciec miał powiązania z Ręką, muszę wiedzieć.
Po co?
To nie zmieni twoich uczuć.
Nie wystarczy ci świadomość, że odpowiada za śmierć twoich rodziców?
Nic, co powie, nie sprawi, że poczujesz się lepiej.
Skończmy to już.
Jesteście przeciw mnie?
Nie, jesteśmy z tobą, ale...
Nie zrób czegoś nieodwracalnego.
Rand ma laboratorium, tak?
Tak. I co?
Tiopental.
Serum prawdy.
Jeśli mi je przyniesiesz, podamy je Gao.
Powie ci wszystko, co chcesz wiedzieć, i nikomu nie stanie się krzywda.
Nic ci nie jest?
Nie. Jestem zmęczona.
Co sądzisz?
Lepsze to niż tortury.
O co panu chodzi?
Mówię do pana. Te dzieci się tu bawią.
To twój syn?
Tak, a co?
Też mam syna.
I co z tego?
Ward, nie wiem, co się dzieje.
Może to przez te twoje dragi, ale...
sprawdziłam budynek, w którym byliśmy.
Tata kupił go tydzień przed śmiercią.
Dlaczego nic nie powiedziałeś?
Oddzwoń i mi to wyjaśnij,
albo sama się dowiem.
Twój wybór.
Danny.
Wiedziałam, że cię tu znajdę.
- Dużo się dzieje. - Co ty powiesz?
Wyrzucili nas.
Straciliśmy firmę.
- Co? - Zarząd nas wywalił.
Zabrali wszystko oprócz twoich udziałów.
Nie możemy nawet tam wejść.
- Dlaczego? - Sam sobie odpowiedz.
Wszystko się posypało, gdy wróciłeś.
To moja wina?
Tak.
Głównie twoja.
Przepraszam. Ja...
Nie mogę znaleźć Warda.
Gdzieś zniknął.
Martwię się o niego. Wiesz, gdzie może być?
Nie jesteśmy w tej chwili w zbyt dobrych stosunkach.
Zabrał mnie do pewnego budynku na 57. ulicy. Chciał mi coś pokazać.
Potem mu odbiło, wyszliśmy i... Wiesz coś o tym budynku?
Nie.
Nie wierzę ci. Dlaczego kłamiesz?
Trzymaj się od niego z daleka.
Nie pokazuj się tam.
Zadzwonię jutro i coś wymyślimy.
Muszę już iść.
Grał stuk-puk na moich palcach.
Stuku-puk...
Daj pieskowi kość.
Przyszedł starszy człowiek...
Co za zapach.
To...
Co to takiego?
Nie widziałeś precli i hot dogów?
Pięknie pachną.
Chwila!
Co ty wyprawiasz?
Obrzydliwość.
Lepiej.
O wiele lepiej.
Niewygodnie ci?
A co za różnica? I tak mnie nie rozwiążesz.
Racja.
Chciałam być uprzejma. Więcej nie popełnię tego błędu.
Żal wyziera ze wszystkiego, co robisz.
Mylę się?
Nic o mnie nie wiesz.
Trzymasz się blisko ludzi z darami.
Daredevil, Luke Cage, Danny Rand.
Masz cichą nadzieję, że ich zdolności
udzielą się i tobie, ale tak się nie dzieje,
zawiodłaś każdego z nich.
Bzdury.
Pomogłam im.
Gdy potrzebowali pomocy, przyszli do mnie.
I jak skończyli?
Marnie.
Jedyne, co ich łączy, to ty.
Najpierw nie chciałaś mówić.
Teraz nie chcesz się zamknąć.
Poszukujesz własnej osobowości.
Swojego przeznaczenia.
Ale mieszanie Danny'ego w te poszukiwania jest z twojej strony egoizmem.
On ma ważniejsze problemy.
Gdybyś miała stać się wyjątkowa, to już by się stało.
Jedyne, czego możesz się spodziewać, to cierpienie i ból.
Czasem najlepszym wyborem jest odejść.
Danny by to zrozumiał.
Nie opuszczę go.
Nawet by ocalić własną matkę?
Skąd wiesz, że moi ludzie nie stoją właśnie pod jej drzwiami?
Jeśli coś stanie się mojej matce,
- przysięgam, że... - Claire?
Zrób sobie przerwę.
Witam, panno Wing.
Źle wyglądasz.
Pan Rand?
Cześć. Co słychać?
Pan nie ma tu wstępu.
Wiem, ale...
Musisz mi pomóc.
No nie wiem.
Lubię swoją pracę, panie Rand. Potrzebuję jej.
Wybacz, że nalegam, ale to ważne.
Nie mam się do kogo zwrócić.
Jeśli pana złapią, nie widział mnie pan.
Oczywiście.
Po co to panu?
Nieważne.
Nie chcę wiedzieć.
Wyczerpujące, prawda?
Nie zawaham się wsadzić ci w usta skarpety, żeby cię uciszyć.
Wiem, jakie brzemię dźwigasz.
Jesteś kobietą.
Wiecznie niedocenianą.
Ostatnie ostrzeżenie.
Twój dziadek dobrze cię wyszkolił.
Nie znałaś go.
To twoja strategia.
Mieszasz ludziom w głowach.
„Żaba na dnie studni...
nigdy nie zrozumie morskich fal”.
I co?
Każdy Japończyk zna to przysłowie.
Widniało na jego nekrologu. Mogłaś to sprawdzić.
Wiele razy ci to powtarzał.
Widziałaś świat w szerszej perspektywie, rozumiałaś, o co chodzi.
Tak jak teraz.
Jeśli nie zatrzymasz tego cyrku,
stracisz wszystko.
Uwolnij mnie, a pozwolę ci żyć dalej.
Obiecuję ci to.
Oni nadchodzą, panno Wing.
Wiesz, co zrobią, gdy tu dotrą.
Uciekaj, póki nie jest za późno.
Przestań gadać.
Wiesz, co on zrobi, gdy pozna prawdę?
Danny Rand należy do kogoś innego.
Nigdy nie będzie twój.
Twoja droga prowadzi w innym kierunku.
Uhonoruj wojowniczkę, którą stworzył twój dziadek.
Claire!
Jesteś chora.
Chodź.
Rand.
To ja.
A nie. Ja jestem... Meachum.
Dlaczego nie ma tam mojego nazwiska?
Harold.
Harold Meachum.
Tak.
Urodziny Warda.
NIE WCHODZIĆ
WSTĘP TYLKO DLA UPOWAŻNIONYCH
Wendell.
Wendell Rand.
To...
To biuro mojego syna.
Warda.
Frank Robbins?
Kim, do cholery, jest Frank Robbins?
Joy.
Gdzie są wszyscy? Co się stało?
Muszę iść do domu.
Cieszę się, że się pan odezwał.
Martwiłem się.
Zwłaszcza po tym, jak Ward i Joy stracili firmę.
Nigdy nie wychodził pan na tak długo, nie informując mnie.
- Wszystko w porządku? - Dużo gadasz.
Przepraszam.
Nie, nic nie jest w porządku.
Jak mogli stracić firmę?
Przez zarząd. Wyrzucili ich w drodze głosowania.
- Joy, Danny'ego... - Danny'ego?
Wiesz, gdzie jest Ward?
Nie wiem, proszę pana.
Masz coś lepszego?
- Zazwyczaj pije pan to. - Masz burbon?
W schowku po prawej.
Wszystko dobrze? Wydaje się pan...
jakiś inny.
Co byś zrobił, gdybyś mógł żyć wiecznie?
Co tylko bym chciał.
Konkretnie.
Co byś zrobił?
- Jadłbym lody na śniadanie. - Poważnie?
I na obiad. Tak, proszę pana.
- Niesamowite. - Dziękuję, proszę pana.
To nie był komplement.
Zamówienia z przodu.
Mogę w czymś pomóc?
Jeśli stąd nie wyjdziesz, rozwalę ci łeb.
PRZEDSIĘBIORCA Z SUMIENIEM
Oddzwoń i mi to wyjaśnij, albo sama się dowiem. Twój wybór.
Halo?
Kyle?
Po twoich narodzinach...
położna owinęła cię kocykiem...
i dała mi cię.
Pomyślałem...
„To mój syn.
Przejmie po mnie to, co najlepsze,
a nie to, co najgorsze. Dopilnuję tego”.
Ty żyjesz?
Kiedy Ręka wróciła mi życie,
dała mi też możliwość zmartwychwstania.
- Nie możesz umrzeć? - Nie.
To nie tak. Umarłem. Dwa razy.
Byłem martwy.
Po prostu mogłem wrócić.
Czy czyniłem wyłącznie zło, Ward?
Uczyniłem choć trochę dobra?
Chyba tak.
Czy jestem potworem, Ward?
Tak o mnie myślisz?
Tak.
Zdecydowanie.
Przepraszam, Ward.
Zniszczyłem wszystko, co miało dla mnie znaczenie.
Przykro mi. Nie chciałem tego.
Proszę, wybacz mi.
Kocham cię. Tak bardzo cię kocham.
Wiesz o tym, prawda?
Nie wiem.
Jesteś moim synem i cię kocham.
Umarłem i znów powróciłem.
Czyż to nie wspaniałe?
Colleen?
Już dobrze.
To grypa... chyba.
Ma podwyższone tętno.
Nic mi nie jest.
Byliśmy w Chinach. Coś złapałam. To nic takiego.
Zajmij się Gao.
Kończy ci się czas.
Masz, co trzeba?
Jeśli podam za dużo, zaśnie.
Jeśli za mało, nie złamie się.
Nie boisz się igieł, prawda?
Zaraz zmierzysz się z czymś, na co nie jesteś przygotowany.
Masz coś gorszego od smoka w jaskini?
Owszem.
Obwiąż jej rękę.
To wszystko?
Poczekaj.
Co ja tu robię?
Przygotuj się.
Skąd znałaś mojego ojca?
Znałam twoją matkę.
Ona nas poznała.
Przygotowywałam to od miesięcy.
Łatwo było ją zmanipulować.
Kłamiesz.
To nie działa, Claire.
Ale Wendell nie chciał mieć z nami nic wspólnego.
Nie był skłonny zawrzeć umowy.
Ale Harold to co innego.
Chętnie został naszym wspólnikiem.
Co?
Kiedy twój ojciec się dowiedział...
No cóż...
O czym ty mówisz?
- To wszystko. - Nie zadziałało.
Może zadziałało.
Może nie zna odpowiedzi na te pytania.
Danny.
Moja ręka. Ta rana.
- To chińska trucizna. - Pomożesz jej?
Nie, póki nie dowiem się, co to.
Gao właśnie zasnęła.
Naprawdę myśleliście, że to na mnie zadziała?
Większość XVII wieku spędziłam na przesłuchaniach.
Co ty pieprzysz?
Co to za trucizna?
Już za późno. Przyszedł na nią czas.
- Danny. - Jestem tu.
Musisz do kogoś zadzwonić.
Weź mój telefon. Wyszukaj „sensei”.
Co? Dlaczego?
On nam pomoże.
Każda zmarnowana sekunda przybliża ją do śmierci.
- Cicho! - Poczta.
Jestem przyjacielem Colleen.
Została otruta. Prosi, by pan przyszedł.
Jesteśmy w jej dojo.
Danny Rand jest w Dojo Chikara.
Rozumiem.
Czego chcesz, Ward?
Zrobię wszystko.
Chcę, żebyś zostawił mnie w spokoju.
Nie chcę mieć nic wspólnego z Rand...
ani z całym tym cyrkiem.
Chcę żyć z dala od ciebie.
Rozumiem.
Dasz mi odejść w spokoju?
Chcę odzyskać rodzinę, całą i zdrową.
Naprawdę.
Zrobię wszystko, by tak się stało.
Chciałem cię zahartować, byś...
potrafił stawić czoła światu.
Mam nadzieję, że kiedyś to zrozumiesz.
Więc mogę odejść?
Jeśli tego potrzebujesz, tak.
Dziękuję.
Chcę dla ciebie i twojej siostry tego, co najlepsze.
Oby była bardziej wyrozumiała.
Nie mieszaj w to Joy.
Nie mam wyboru. To moja jedyna córka.
Jeśli to zrobisz, Ręka ją zabije.
Pracuję nad czymś, co położy temu kres.
Nad czym?
Ward...
chciałeś odejść.
Więc odejdź.
Poradzimy sobie.
Pryśniemy stąd.
Wszystko będzie dobrze.
- Nie wiem. - Powiedz to.
Wszystko będzie dobrze.
Ach, dzieciaki.
Zignoruj ją.
Przetrwamy to. Prawda, Claire?
Tak.
Czas się skończył, Danny.
Twoje przyjaciółki przez ciebie zginą.
Nie panikuj. Oddychaj.
Oczy przywykną do ciemności.
Co to było?
Kamera.
Robią rozeznanie.
Szlag!
- Danny! - Otoczcie Gao!
Claire, Colleen, nic wam nie jest?
Nie.
Musimy ich związać.
To nie ma nic wspólnego z ninja.
To żołnierze.
Nie ruszaj się.
Zajmij się dziewczyną, Danny.
Nie zostało jej wiele czasu.
Zaprowadź mnie do moich ludzi,
a pozwolę Claire pomóc Colleen.
Antidotum będzie czekało na zewnątrz.
Ale musisz zdecydować teraz.
Kłamie.
Nie rób tego.
Danny Rand powiedział, że miałeś do czynienia z Ręką.
Wiesz, co potrafią.
Podaj cenę.
Za żadne pieniądze nie kupisz tego, czego szukasz.
Musi dać się go jakoś zabić.
Istnieje legenda o pasterzu, który żył w wiosce mego pradziadka.
Wszedł w konszachty z Ręką, podobnie jak twój ojciec.
Zginął na polu bitwy.
Wielokrotnie.
Za każdym razem, gdy wracał do wioski,
jego żona się radowała.
Wydawało się, że to taki cudowny dar.
Ale tak nie było.
Za każdym razem, gdy wracał...
Było z nim coraz gorzej.
Pewnej nocy, bez ostrzeżenia
zabrał dwoje swoich dzieci...
i wrzucił je do ogniska.
Gdy odkryła to jego żona,
uciekła z ostatnim dzieckiem na ręku.
W pierwszej kolejności niszczą swoich najbliższych.
Ucieczka to jedyne wyjście.
Skończyłeś na dziś?
Tak, proszę pana. To wszystko?
Oczywiście.
Chodź jeszcze na chwilę, zanim wyjdziesz.
To był długi i dziwny dzień.
Powinniśmy to uczcić.
Nie wiedziałem, jakie lubisz, więc...
- Panie Meachum... - Proszę...
mów mi Harold.
Więc tak...
Ja chyba spróbuję tych z organicznymi płatkami.
Odkąd dla pana pracuję, nie widziałem, by jadł pan nabiał lub cukier.
Jestem nowym człowiekiem, Kyle.
Pod każdym względem.
Są waniliowe?
Co?
Nie lubię wymyślnych smaków.
Wystarczą mi waniliowe.
Zadałem sobie tyle trudu, by kupić ci te wszystkie smaki,
a ty się tylko skarżysz.
Ależ nie! Przepraszam.
Nie skarżę się.
Te są dobre. Zjem je.
Nic nie zjesz, ty niewdzięczny gnojku!
- Przepraszam. Przykro mi! - Wcale nie!
Proszę, niech pan przestanie. Przepraszam.
Ja ci dam przeprosiny.
Co mówiłeś?
To tylko lody.
Zamknij się i zdychaj.
Już dobrze.
Byłem tam.
Nie jest tak źle.
Tylko...
nicość.
Kyle?
Jezu!
Co ja zrobiłem?
Co robicie?
- Ward Meachum? - Owszem.
Proszę podejść.
Co się dzieje?
Proszę podejść.
To pana samochód?
Ja... To...
- Chcę prawnika. - Już?
To nie moje. Ktoś mnie wrabia!
Nie możecie przeszukiwać mojego auta bez powodu.
Powód leżał na siedzeniu.
Myślicie, że jestem głupi?
Przodem do samochodu. Ręce na maskę.
Boże. Poważnie?
- Naprawdę będziemy to robić? - Co?
Co będziemy robić?
Pan będzie siedział i zapisywał, jaki jestem popieprzony,
po czym przepisze mi leki i wyśle do jakiejś celi.
Wiem, jak działa wasza zasada 72 godzin.
Myśli pan, że dlatego tu jest?
Jestem tu, bo mój ojciec podłożył mi narkotyki.
Pana ojciec?
Proszę posłuchać...
to dla pana zbyt skomplikowane.
Proszę spróbować.
I w tym właśnie tkwi szkopuł.
On o tym wie.
Jeśli zacznę o nim mówić, powie pan...
Że nie żyje od 13 lat.
Właśnie.
Więc czegokolwiek nie zrobię, mam przesrane.
Tak właśnie działa ojciec.
Więc co pan sugeruje?
Proszę mnie wypuścić. Zabiorę pana do niego.
To wszystko.
To ryzykowna propozycja ze strony
pacjenta z podwójnym rozpoznaniem.
Podwójnym rozpoznaniem?
Jest pan uzależniony i ma problemy psychiczne,
- musimy działać bardzo... - Nie jestem uzależniony.
Heroina w pańskim aucie sugeruje coś innego.
Tak samo jak powszechnie znany fakt, że pański ojciec nie żyje.
Od czego zaczniemy?
Tata?
Witaj, Joy.
Tak bardzo tęskniłem.
Jakim cudem żyjesz?
Widziałam cię w trumnie.
Wiem.
Przykro mi, że to widziałaś.
Dorosłaś.
Co...
Joy.
Już dobrze.
Tato?
Moja Joy.
To wojowniczka.
Ale kiedy trucizna dotrze do mózgu...
- Na pewno da się coś zrobić. - To przekracza moje możliwości.
Jeśli ona umrze, ty też.
Colleen, to ja.
- Sensei? - Tak.
Colleen?
Otwórzcie drzwi.
Spokojnie.
Jak się tu dostałeś? Wszędzie są żołnierze.
Zająłem się wysłannikami madame Gao.
Skąd wiadomo, że to nie pułapka?
Wyjrzyj przez okno.
A teraz...
otwórzcie drzwi, proszę.
Nie masz tu czego szukać. Odejdź!
Powinniście byli zadzwonić wcześniej.
Kim jesteś?
Nazywam się Bakuto.
Sensei.
Przyszedłeś.
Oczywiście.
Ona umiera.
Pomóż jej.
Czas ucieka.
- Jesteś Iron Fistem, prawda? - Tak.
- Więc ją ulecz. - O czym ty mówisz?
Danny, jest coraz gorzej.
Na co czekasz?
Zaraz wpadniesz w pułapkę, z której nie ma ucieczki.
Nie rozumiem, o co mnie prosisz.
Nie nauczono cię tego.
Chodź.
Potrafisz skoncentrować energię czi w swojej dłoni?
Oczywiście.
Więc zrób to. Teraz.
Dobrze.
Teraz... otwórz dłoń.
Połóż ją nad zatrutym miejscem.
Skup się.
Wyczuwasz truciznę?
Tak.
A jej siły życiowe?
Powinny się różnić.
Tak.
Użyj energii czi, by pozbyć się trucizny.
Danny!
Ja cię kręcę, to działa!
Jesteś bezpieczna.
Danny! Nic ci nie jest?
Nie.
Wszystko dobrze.
Danny!
„Żaba na dnie studni nigdy nie zrozumie morskich fal”.
Dokąd go zabieracie?
Co się dzieje?
Pomagamy mu. Zaufaj mi.
Jadę z wami.
Nie. Nie zostaniesz tam wpuszczona.
Claire.
Wszystko będzie dobrze.
Czekajcie, do cholery!
Napisy: Agnieszka Putek